Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers

Rom blogt

  • 25-11-2007  -

    Ik ga vandaag naar het strp festival, een beetje vanwege de naam, ok, maar ook omdat Daan de Haan me enthousiast "Tof, zeker gaan" terugemailde in sms taal. Ik loop naar het station via het Julianapark, of beter gezegd het Zomerparkfeestpark, langs die boomstammen, die u daar vast ook nog heeft zien liggen. Ik moest daarbij onverhoopt denken aan mijn korte turncarriere op de evenwichtsbalk, die via ballet, uitmondde in het volksdansen, terwijl het in die tijd helemaal niet hip was om georganiseerd te bewegen. Het was meer op aanraden van een vriend, omdat de lerares zo betoverend mooi was (Eveline, lang kastanjebruin haar, dromerig zwierend). Na een les of vijf zes, trekken we de stoute dansschoenen aan. "Of we op dinsdagavond bij haar op de koffie mogen komen" (rare zin zo, maar u snapt wat ik bedoel). Ze trekt haar agenda en probeert het in te plannen, hetgeen voor ons al heel ongewoon was. Helaas, dinsdagavond was haar vrije avond, dus konden we niet komen. Dat was een spreekwoordelijke klap in ons gezicht. Nu leer je dat op een dure cursus time-management, inplannen ook om dan niks te doen. Zij was haar moderne tijd toen al ver vooruit. Ik ben nu al bijna bij de trein. Waar een boomstam al niet toe kan leiden, inspirende kunst, vandaar dat het daar ligt. Zo loop je van de ene inspiratie in de andere. Op het strp festival dompelen ze je namelijk onder in een betoverende toekomst, waar (video)kunst, (pop)muziek, (docu)film en (robot)technologie samenkomen. Strp komt van Strijp-S en is zoiets als Q4 bij ons. Ik ga trouwens wel even kijken of ze er ook een streep hebben, net zoals wij ...

  • 23-11-2007  -

    Het is zo´n droefgeestige novemberdag, waterkoud en grijze lucht, maar ... Eefke is jarig! En voor 2008 hebben we naast Plotje ook een nieuwe secretaris, bekend bij de kassadames (waar ook enkele heren in zitten). Els Hermans stopt straks namelijk, maar blijft gelukkig wel bij het Zomerparkfeest. Els is met Anny samen de moeder van het Zomerparkfeest geworden. Zorgt voor koffie met koekjes. Met een glaasje rode wijn draait ze een dun sjekkie aan de houten keukentafel en komen er vanzelf herinneringen en overdenkingen naar boven. Als je niet rookt, maar wel kauwgomt, heb je dat soort momenten niet. Zo´n boeddhistisch moment van stilte en afschakelen en dromen en nadenken. Ja gaat niet zomaar zitten nadenken, wel een sjekkie rollen. Of je neemt een hond of alleen een halsband en roept in het bos af en toe een willekeurige hondennaam (je moet wel elke keer dezelfde naam roepen trouwens). Dan hoef je niet eens een hond en heb je wel die stiltemomenten om doelloos rond te kijken. Sjang is een en al rust. Die rookt sjekkies en kijkt urenlang naar walvissen op de Azoren, wekenlang. Ja, zo kan ik het ook. Anderen komen laat met de auto thuis en gaan dan snel zogenaamd relaxt fitnessen. Vele oudere mannen  racefietsen op zondagochtend het snot voor de ogen om juist niet te hoeven denken. Mensen met weinig tijd gaan weer lang douchen en staren met druipnatte haren voor zich uit. Allemaal om even  niks te moeten. Gelukkig zijn er geen regels hoe je niks doet. Dat zoekt iedereen voor zichzelf uit. Ik blog.

  • 16-11-2007  -

    Vandaag fiets ik onder ijzige omstandigheden en koude jubeltenen vanuit een nieuw perspectief door het Julianapark. Via de cateraarsingang langs mevrouw van Bommel. Het is niet zo dat zoiets nou meteen je leven verandert, maar toch. Een ondernemende vriend van me kwam jaren geleden terug van een maandenlange wereldreis en ontdekte het bijzondere en kleine rondom zijn eigen huis in Blerick. Een reislustige vriendin daarentegen blijft na zo´n reis nog dezelfde, met die onhebbelijke trekjes en ontevredenheid met zichzelf. Een benieuwd oog ziet per slot meer dan een lui oog. Een benieuwd oor hoort ook meer dan een verwend oor. Zo gaf diezelfde vriend me laatst een tip om te luisteren naar Raoul Midon met iets van een trombonesolo. Ik luister en was meteen aangenaam geboeid. Gisteren was hij op TV, bij DWDD, blind en de solo...? Met zijn mond (zie Raoul Midon). Het is eenzelfde soort ervaring die ik had met Apocalyptica op het hoofdpodium, celli met nummers van Metallica. Of de zingende zaag of de interim geluidjes van Joost Belinfante. Ondertussen ben ik thuis en zet een kop warme appelthee. De winter is begonnen en ik ga Joris Luyendijk lezen. Omdat ik diep in mijn hart twijfel of het beeld dat de massamedia van de wereld geven, eigenlijk wel klopt? Wordt ik niet stiekem bij de neus genomen, om de tuin geleid, gedold en gepiepeld? (zie Joris Luyendijk).

  • 10-11-2007  -

    Toeval bestaat niet. Het bestaat niet, maar volgens mij is de kans erop vrij groot. Ik denk vaak aan toeval en vanmorgen nog vroeg mijn dochter iets over kansberekening, toevallig toch? Mijn innige overtuiging is dat je de kans op toeval zelf beinvloedt. Je loopt ergens mee rond en "toevallig" kom je Herman tegen die precies die ene rake zin zegt. Of liever gezegd geeft hij precies die tip die ik nodig heb nu. Als je dan thuiskomt dan zeg je "Nou, dat was toevallig, ik liep ...". Als ik nergens mee had rondgelopen of met iets totaal anders worstelde, dan was ik hem ook tegengekomen, en hadden we gewoon over het Filmhuis gehad, waar we het wel even over gehad hebben trouwens. Of was die wijze raad langs me heen gegleden en de invloed ervan veel geringer geweest. Dan was het ook niet toevallig geweest en was ik niet enthousiast thuis gekomen met "Nou, dat was toevallig, ik liep ...". Dit weekend bijvoorbeeld raast de storm door het Julianapark en is Plotje voorzitter geworden van de technische commissie. Dit is geen toeval meer. Alsof het zo moet zijn. En dan zeggen dat toeval niet bestaat. Hij speelt toevallig ook nog op 23 december in Baer de Woers. En da´s toevallig op een zondag, notabene vlak voor kerst. Toevallig zijn er meer kerstzondagsconcerten in die periode. Trouwens toevallig was dat gesprek over het Filmhuis ook nog nuttig maar dan in verband met de Kinderboerderij en Jochemhof. En dat heeft weer alles met de sponsoren van het Zomerparkfeest te maken. Maar dat is toevallig. 

  • 02-11-2007  -

    De week is om en de dromerige klanken van Benny sings (in perron55_) zijn onderhand weggeebd. Het lijkt erop dat een week steeds sneller gaat, ondanks de in 1816 vastgestelde definitie door het Nederlandse IJkwezen. Relatief gezien met je leeftijd klopt het ook. Mijn nichtje was twee jaar geleden een week oud en dat was heel wat voor haar. Ik heb een vast moment in de week dat ik merk dat de week al om is. Dat is op dinsdagmiddag bij het zaalvoetballen, iets preciezer, als ik in de kleedkamer mijn korte voetbalbroek aantrek. Op zaterdagmorgen heb ik bijvoorbeeld dat gevoel niet zo, terwijl je dat wel zou verwachten. In het Julianapark is deze korte week blijkbaar veel gebeurd want er staat een nieuw bord dat er nu cameratoezicht is. Dat scheelt in de security kosten dacht ik nog meteen. Gespitst fiets ik verder zonder op te vallen. Vorige week zag ik vele groepjes in de stad met een stadsgids, zelfs tot in het park. Dat wil ik ook, dacht ik toen, want waarschijnlijk weet je half niet wat er in de stad gaande is. Zo´n gids kan je in een paar uur bijpraten. Ineens zie ik een groep met papieren krantenhoedjes bij het frietkot. Oeit haos Venlonaren, lijkt me, want Eefke zelf smult mee en haar hand druipt van het friet-ei vet. Ik ga thuis koken. Via email krijg ik een tip om moussaka te gaan maken. Ik heb nog aubergines. Als surrogaatgids neem ik nog even een kijkje in het bouwpu(n)t. Daar verlies ik mezelf in fututristische animaties over de Maasboulevard en Q4. Plots zie ik in de film Marcel echt lopen, volgens mij, ook met een friet-ei, maar van hem kan ik het me voorstellen.