Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers

Rom blogt

  • 27-10-2009  - Alles wordt vager. De kleur van de bladgroenkorrels van de blaadjes van de takken van de bomen in het Julianapark. Het Vuelta logo bij de finish op het asfalt van de weg aan de Deken van Oppensingel wordt vager. Maar de herrinnering aan het Zomerparkfeest is juist dit weekend opgefrist door de fototentoonstelling in Domani. Een twaalftal ingelijste foto's hangen aan de gebroken wit gestucte wanden in de zijkapel. En via een beamer worden honderden foto's getoond aan de vele aanwezigen. Arno en Vincent blijven maar stoelen bijzetten om de mensen niet op de koude hardstenen trappen naar het voormalige altaar te laten zitten. Iedereen geniet. Ger is er. Peter. John. Maria. Zij straalt. Ze zit er weer middenin, zegt ze. Zij is diegene die de zandtekeningen met de kinderen maakte op de plavuizen rondom de Wereldvredesvlam. Hettie Schreurs, Marcel Hakvoort, Lucie Schreurs, Joep Keij, Ger van der Heijden, Roel Boom en Jan Budding zijn de gelukkigen. Zij staan in de kalender. Of beter gezegd, hun foto's. Van een zwoele avondsfeer van het hoofdpodium tot de kleedjes tijdens de Picknick der Gebroken Harten, van het opzienbarend geknetter van de Tesla Coins tot de lange rij rollators van de senioren op vrijdagmiddag, van de rustende vrijwilligers op de roodgestreepte bank en de druk zagende Gita tot Tren van Enckevoort en Marco Roelofs van de Heideroosjes. En dan die prachtige spagaat. Zwevend in de lucht. Zwartwit. Geschoten tijdens de act op het hoofdpodium door Roel. Wachtend tussen de aluminium barrier en het zwarte afrokdoek. Geduldig. Als een roofdier loerend op zijn prooi. Ger's foto is juist kleurrijk. Net als het thema van de preekachtige speech van Kapelaan Breuren tijdens de sponsoravond. Groenblauwe golven van transparant groenblauw licht. Daartussendoor ontwaar je vaag de trompet van Kyteman. Achter het buffet van de bar van de hal van Domani hangt de prent van Armand. Rokend. Wiet. Hoe kan het ook anders. Bijna honderd kilo al in zijn nog jonge leven. Het is een vlijmscherpe foto linksboven. Maar meer naar rechtsonder wordt het steeds vager en vager. Zoals de kleuren van de blaadjes van de takken aan de stam van de bomen in het Julianapark.
  • 24-10-2009  - Sounds heeft een warm plekje in mijn hart. Niet alleen van mij. Van velen. Dat is te voelen bij het 25-jarig jubileum. Met de top 3 van burgemeester Bruls. Muziekliefhebber. Dat zie je. Een kwajongentje even achter de mixer. En vele liefhebbers van Sounds. De uitnodiging kwam op de deurmat. Ik wist het meteen. Die verwantschap. Precies op 1 september is het begonnen met hen. Met mij ook. Eerste dag bij Océ en net koud in de stad, waar ik nu zo van hou. Die verwantschap heeft zich de afgelopen jaren verder ontwikkeld. Tijdens het zoeken naar CD's en het vakmanschap achter de balie. Bij het opbouwen van het Zomerparkfeest. Samen met Henk en Geert kijken hoe de steigerpijpen in de grond moeten om het uithangzeil strak op te hangen. Dat schept een band. Géén cassetteband. Ik was in die eerste jaren ook op zoek naar een Amerikaanse CD. Ik was in Utrecht. Ik kende daar de weg. En de grote platenzaken. Ik vragen. "Nee", die hadden ze niet. "Waar dan wel?". "Bestellen of aan een collega platenwinkel vragen uit Venlo". "Uit Venlo?". "Ja!". "Maar daar woon ik", zei ik. "Wat doet u hier dan?" vroeg het inmiddels drie man sterke verkopersgroepje. En vandaag verrast Sounds ons weer met "Katzenjammer". Uit Noorwegen. Sounds zit vol met ademloze luisteraars. Ik sms Johan. Dit zie je niet vaak. Een lekkere meidenband met ukelele, trompet, gitaar, drums, zang en balalaika. Johan smst terug. Zit te kijken via myspace. Ik live. We zien ze al in de spiegeltent. Vier kwameiden in een dampende, kolkende Vlaamse tent. Vanavond "something completely different". De sponsoravond met gospel, orgel, Juliette Trevis en mooie foto's. Van de gepassioneerde fotografen van Fotoclub Océ en Blerick. Zij liepen overal rond tijdens de opbouw, tijdens het festival en zelfs bij de afbouw. Hun foto's zijn beoordeeld. Zebra-fotograaf Egon is de voorzitter van de deskundige jury met Peter Frey, Giotta Tajiri, Peter de Ronde, Hein Sax en Eric Toebosch. De mooiste zijn samengevat in een prachtige Zomerparkfeestkalender 2010. Eric's idee. Die kalender wordt vanavond aangeboden. In een mooie ambiance. In Domani. Zondag is er de hele namiddag een tentoonstelling van alle foto's. In vogelvlucht door het hele Zomerparkfeest. Een blik voor en ook achter de schermen. Voor vrijwilligers, Vrienden, sponsoren. Eigenlijk voor iedereen. Komt. Prachtige kleurrijke foto's. In Domani. Waar anders.
  • 18-10-2009  - Eeuwige roem krijgt Han Beusker op de evaluatieavond van het kassateam. Hij had vorig jaar een lumineus idee. Met briefjesgeld. Dat hebben Charlotte, Anny, Marc , Hans, Karin en het hele kassateam dit jaar geïmplementeerd. Resultaat: een extreem laag kassaverschil. Onder de half promille. Dat is bijna niet meer te meten. Waarschijnlijk is er ergens een bonnetje verwaaid. Daar kunnen de megasupermarkten nog een puntje aan zuigen. Er zijn nog meer leuke ideeën tijdens de evaluatie bij Beppo. Een PIN-up girl plakken in de kassawagen, daar waar de PIN-automaat staat. Of de achterkant van de prijslijst helemaal zwart printen, zodat het niet doorschijnt. Hiermee gooit Daatje hoge ogen, volgens mij. Qua eeuwige roem. Het was een gezellige boel met vier evaluatiegroepen. Dat moet ook wel met een team van drieënzeventig. Met ook een groeiend aantal mannen in 2009. En daarmee het grootste Zomerparkfeestteam. Gegroeid, volgens Agnès, met drieëndertig keer ervaring, vanuit vier kassadames in 1977. Geweldig. Met een beetje hoofdrekenen, kom ik uit op een verkoop van ruim zesduizend bonnen per persoon. In vier dagen tijd. Ook daar staat menige doe-het-zelfzaak van te kijken. De service om de bonnetjes, die bezoekers over hebben, terug te kunnen brengen, wordt erg gewaardeerd. Dat komt er elke keer weer uit. Dat vinden we eigenlijk ook heel normaal. Dat komt omdat dat in onze Zomerparkfeestgenen zit. Wij zijn er voor ons hooggeëerd publiek. Onze bezoekers. Onze vrienden. En niet om met alle mogelijke middelen geld te verdienen. Het kassateam is eigenlijk, samen met het infoteam bij de infobalie, de gastdame en gastheer van het Zomerparkfeest. Die onderlinge gezelligheid en wederzijdse lol straalt uit over onze bezoekers. En straalt ook uit op zo'n avond bij Beppo. Daar kunnen sommige winkelketens ook nog iets van leren.
  • 09-10-2009  - Ik loop al een hele week een liedje te zingen. Beter gezegd neuriën. Op de gang, op de fiets. Je kent dat wel, een liedje wat in je hoofd blijft hangen. Een liedje volgens mij wat je vaak hoort bij het afgaan van de radiowekker. Meestal een lekker nummer. In ieder geval een nummer wat lekker in het gehoor ligt. Deze keer is het niet van de radio, maar van de liedjesavond. Ik loop al een hele week Venloverras te zingen met het volgende refrein en laatste couplet

    Jao Venloverras, löp neet in de pas
    Want oét joeks en jen dao knaejde Ozze Leeven Hiër de Venlonaer
    Jao Venloverras, löp neet in de pas
    De wuurs noow einmaol zoemaar neet 't stedje van de lol en 't plezeer

    Asse iddere zomer in 't park d'n blues, de rock en roll en reggae huurs (tatatoe 2x)
    Dàn wit iddere Venlonaer .... desse nao 't park gezaoge wuurs (tatatoe 2x)
    Mam haet zich al opgetuug de kinder is de wach weer aangezag (jao gezag 2x)
    Pap dae haet de deur gesmaerd dan piép die neet en zweit d'r niks vannach (neet vannach 2x)

    Baer Traa is de jonge zanger ervan. Met een eigen stijl. Leuk om te zien. Een muzikaal wonderkind ook. En niet alleen muzikaal. Het couplet gaat zelfs over het Zomerparkfeest, maar zong hij niet op de liedjesavond bij Jocus. Waarom weet ik niet. Maar dat houden we straks nog vele malen tegoed. Ik kreeg van Yvette de tekst toegestuurd. Voor de blog. De correcte tekst, daar ben ik van overtuigd. Als het door haar is nagekeken, dan is het in de goede spelling, met op de juiste plek de juiste umlaut, caron, apostrof, gedachtestreepje, accent grave of juist aigu, aanhalingstekentje, breve, komma, tilde, accent circonflexe of dakje of trema. Soms ook met een klein bolletje boven de a of een dubbele punt.
    Trouwens kijk als je deze blog leest ook even naar het nieuws. Johan Hauser is onze nieuwe Marcel Tabbers, maar toch helemaal anders. Zoals je ziet, zijn we ons al aan het opmaken voor het Zomerparkfeest van 2010.
  • 04-10-2009  - Het vrijwilligersfeest, deze keer bij Richard, Leon en Nicole en alle leuke serveerders en serveersters in Limianz, is er weer één om nooit te vergeten. Een wederzien van zoveel Zomerparkfeest vrienden bij elkaar. Partijgenoten van het ZPF. Sommige zie je nooit gedurende het hele jaar. Of toevallig in het voorbij fietsen. Anderen een paar keer op de geijkte momenten. Vastelaovend, feestjes, Venloop, Take Five, TexFree of bij de V&D. Er zijn er die ik vaker zie. Er is eigenlijk maar één keer dat je ze allemaal tegelijk bij elkaar hebt. Of het moet tijdens het Zomerparkfeest in de vrijwilligerstent zijn. Maar dan zijn er altijd een paar aan het werk op het terrein, achter de bar of schermen. Dus het vrijwilligersfeest is zo'n bijzonder moment. Afgezien van diegenen die ziek, zwak of misselijk waren of echt niet konden. En baalden. Daarom alleen al is het vrijwilligersfeest zo bijzonder. Na de Limbodanstest van Josje en Joost kom je vanzelf in de feeststemming. De persoonlijke foto's van Leo en Amabile brengen je weer even terug in het park. Een traditie die héél ver teruggaat en nog springlevend is. Heerlijk. Hopelijk zijn er ook overzichtsfoto's gemaakt van hun fotocollages. Door de workshop Merengue van dansgod Angelo lopen we warm voor het hoge tempo van Minsekinder, de Venlose La Pegatina. Op de vijf breedbeeldschermen volgen de prachtige kiekjes van Ger van der Heijden, Leon van Ulft en Cor Visser elkaar op. Hay Berden, Guus van Eck en Erik Wijnhoven maken het mede mogelijk dat we de augustusposter van de Seacon kalender mee naar huis kunnen nemen. En gaan inlijsten en ophangen in huis. Wiel en Guus krijgen de dubbel DVD nog net op tijd in de stad. 's Nachts, of de volgende ochtend, ontdek je in de tas ook nog de CD van Minsekinder. Om nog na te genieten. Trouwens Ronald Martijn is de winnaar van de verlote fiets van Metropool. Hij gaat er met de hele poet vandoor. Met een punt verschil gaan ook Frans Pollux, Bart Houtermans, Jacques-Paul Joosten en Mark Janssen er met de 'ganse poet' vandoor. Maar dan heb ik het alweer over de Leedjesaovend. Van Jocus.