Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers

Rom blogt

  • 31-10-2010  - Het Julianapark kleurt donkeroranje, groen, bruin, bordeauxrood, okergeel. Prachtig. De frisgroene grasmat ligt ook bezaaid met gevallen bladeren. Ook weer in allerlei kleuren, maar vooral dieporanje. De herfst is echt begonnen, alhoewel die voor het Zomerparkfeest op achtentwintig augustus al inviel met temperaturen rond de twaalf graden. Dat is het nu ook. In zoverre is er niet veel veranderd. Met een extra uur op de zondagochtend is het goed sporten. Bij Health City. Voor mijn rugspieren en conditie, zeker als ik een keer op dinsdagmiddag niet heb kunnen zaalvoetballen. Ik hijs me op een soort langlaufmachine en ging voor tien minuten fietslopen. Zoiets. Ik merkte na acht minuten dat ik naast een man stond te crossen, die hetzelfde shirtje aanhad als ik. Het Vrienden shirt van Iris Slock. Van een paar jaar geleden. Hij heeft de T-shirt versie en ik de polo. Kirsten was er ook. Lopend op de loopband. Via het vrijkaartje van het Zomerparkfeest. Je komt er veel Zomerparkfeest vrijwilligers en Vrienden tegen. Even later zag ik een man met het fameuze T-shirt met de tekst "Ik ben een alerte vijftigplusser". Ook van een paar jaar geleden. Dus zo gebruikt iedereen die shirts. Als sporttenue. Je propt het snel in je sporttas. Zit altijd goed en ziet er leuk uit. Ik wist al van anderen dat ze er graag in slapen. Klopt. Zaterdag was ik even op bezoek bij Hans. Hans Sax. In het ziekenhuisbed lag hij als een "hippe vogel". Nog een paar dagen en dan kan hij weer naar huis. Gelukkig. Hoe wordt het bonte vrijwilligers T-shirt van dit jaar gebruikt? Als wielrennershirt? Maar daarvoor heeft het te weinig boterhammenzakjes achterin. Als trainingsshirtje om mee te gaan darten? Ik weet het niet. Deze versie heeft in ieder geval genoeg felgekleurde reclame-uitingen. Misschien eens een onderzoekje aan wagen. Hoe wordt het Zomerparkfeest kledingstuk gedragen gedurende de rest van het jaar. Misschien zijn er wel hele creatieve toepassingen waar we rekening mee kunnen houden.
  • 27-10-2010  - Meestal is DWDD eerder dan wij. De Wereld Draait Door, bedoel ik. Met het accent op Dóór. Of DWDD reikt ons goede tips aan. Eigenlijk ben je dan als festival al te laat. Eenmaal in DWDD geweest, stijgt je populariteit en dito prijs. Maar dit jaar zijn wij eerder. Veel eerder. Ik heb het natuurlijk over The Wild Things. Dat jonge Venlose bandje speelde dit jaar op ons Vriendenpodium. Nu al gezegend met een eigen videoclip en met een platendeal bij Excelsior Recordings op zak en een eigen liedje over dat meisje. Daan Eekers (14), de zanger van de band, gitarist Jiri Taihuttu (14), drummer Stef Fleuren (15) en bassist Koen Ploum (14), alweer veertien, treffen elkaar regelmatig in Gino's Kitchen, de muziekstudio in de gymzaal van het voormalige Collegium Marianum. Vader Gino van Jiri heeft ook al vaker op het Zomerparkfeest gestaan. Dus de appel valt niet ver van de boom. The Wild Things stonden deze week bij Giel Beelen en in DWDD. En ze deden het geweldig. Dat betekent ook dat het Zomerparkfeest nu in de digitale analen van DWDD staat en op haar website staat. Weliswaar weer verkeerd gespeld, namelijk als Zomerparkfeesten. Maar ik weet zeker dat ze er ons mee bedoelen. Gisteren was eigenlijk ook een memorabele dag. Voor het Zomerparkfeest en de sponsorcommissie. Jos Caubo treedt een stapje terug. Na veertien jaar. Alweer veertien. Altijd een gewaardeerde kracht met gevoel voor het Zomerparkfeest. Wat het is en vooral ook waar het naartoe kan. Op cruciale momenten een van de mensen die het voortouw neemt. Hij ziet dat het goed gaat en dat de "next generation" of zoals op het T-shirt van Marcel Tabbers staat, "Generationswechsel", al op eigen benen staat en de kar kunnen gaan trekken. Maar Jos is niet weg. Jos kom je overal tegen. Waar de stad en cultuur bij elkaar komen. Jos, bedankt!
  • 22-10-2010  - Het is guur in Warszawa. Warschau. Een ander soort kou dan bij ons. Guurder, hoewel de temperatuur niet eens zo laag is. En de zon voorzichtig schijnt zelfs. Mensen hebben hier wel al gauw een muts op. Zo'n grote. Liefst met bontkraag en lederen jas of jack. Ze kennen de venijnigheid waarschijnlijk beter dan ik. Ik zal de kou weer onderschatten. Net als dat Duitsers verdrinken in de Noordzee omdat ze de gevaren niet kennen. En Nederlanders in de bergen. Het lettertype wat ze hier veel gebruiken, Cooper Black, herken ik meteen uit Venlo. Van de Poolse specialiteiten winkeltjes met de worsten, rollades, zuurkool en barszcz. Heb me altijd al afgevraagd waarom ze atijd die plakletters gebruiken. Die typische lelijke zwarte letter het liefst op een hagelwitte achtergrond. Nu weet ik het. Warsawa lijkt ook wel een beetje op Berlijn, maar lang niet zo apart, creatief en artistiek. Alhoewel ik nu middenin een Chopin weken zit en de stad overspoeld is met concerten van de componist. Er zijn ouderwetse Polen waar de koude oorlog nog voelbaar en zichtbaar is en de jonge moderne mensen met alle technische snufjes en dito kleding. Laptopje, iPod, felgekleurde gymschoenen, rommelig haar, t-shirtje, bleek, Morgenavond terug. Vanavond nog even doorwerken en voorbereiden en nog wat eten in het hotel. En een Poolse Tyskie. Best lekker en een beetje zwaarder en smaakvoller dan ons pils. Ik reis morgenavond terug. En hoop wel dat ik nog op tijd terug ben om naar Tim Knol te gaan. Die speelt vanaf negen uur in perron 55. Weer een beetje terug op het Zomerparkfeest 2010. Anders wordt het Giovanca. Ook Zomerparkfeest.
  • 17-10-2010  - Het was guur weer weer afgelopen vrijdag. Met veel regen. "Echt Zomerparkfeest weer", werd er gekscherend gezegd. Binnen was het lekker warm. De vrijwilligers druppelden binnen. "Spoor 6" speelt kosteloos als dank voor vier dagen feesten op het Zomerparkfeest. Ze hadden een tof festival gehad, ondanks de bakken met regen die ook naar beneden kletterden. Heerlijk ook om hun enthousiasme te horen. Hun hoogtepunt was Typhoon en Memphis Maniacs Het vrijwilligersfeest is mogelijk gemaakt door Brand. "Brand helpt ons uit de brand". Speciale schenking voor de vrijwilligers. Zoals er meerdere zijn geweest de afgelopen weken. Herinneringen worden opgehaald door de afgedrukte foto's van Leo en Amabile. Het voelt als een warm bad. Iedereen zoekt zijn eigen foto's uit. Nieuwe, recente, oude en stokoude verhalen worden nog sterker verteld. Beppo en zijn zoon Lynus verzorgen de hapjes vanuit de keuken. Speciaal gesponsorde "Tasty Tom" tomaatjes kleuren de pizza's en brocceta's rood. De kleur van het treffende thema. De tombola draait verrassingen en DJ Jac draait goede muziek. Om klokslag twaalf uur is Ger jarig! "Grote Ger" voor de outsiders. Maatje negenenveertig. Qua schoenmaat. Een waar slagschip. Type "Bismarck". En een fonkelnieuwe bril. Misschien dankzij korporaal Dennis. Zwart montuur. Ronde lijnen. Type "Sartre". Als je Ger een hand geeft dan verdwijnt bijna je hele arm. Een unieke ervaring. En hopelijk perst hij je broze middenhandsbeentjes niet helemaal in elkaar met zijn krachtvolle, polsdikke vingers. Nog spannender wordt het als hij je omhelst. Goed bedoeld en altijd met die brede grijns. Die eikenboomtakken worden met een zware zwier, ruim om je hele lichaam geslagen. Dan moet je ervoor zorgen dat je hoofd net over zijn armen uitsteken. Anders is een tijdelijke deformatie van je schedelpan niet uitgesloten. Een "Gouden Vent" die Ger. Met hoofdletters. Wars van onderlinge discussies. Geen filosoof, ondanks de bril. Een echte doener. En nooit te beroerd om een vervelendere klus op te knappen. Tijdens het Zomerparkfeest heeft hij buiten het terrein extra hekken geplaatst. Bij de kruising aan de Burgemeester van Rijnsingel. Stond niet op tekening. Maar op last van de gemeente. Een dag later, blijkt het geen goed idee. De bouwhekken zijn hoogstpersoonlijk door hem weer weggehaald. Terwijl wellicht anderen er nog over staan te discussiëren, meldt hij zich. "Het is al voor elkaar". Dat is Ger. Typisch Ger!
  • Rob

    09-10-2010  - Rob Hodselmans. Wie kent hem niet. Gelukkig heel vaak in de stad te zien. Deze Amsterdamse Belfeldenaar, of beter Belfeldse Amsterdammer, is tijdens het Nederlands Film Festival genomineerd voor een gouden kalf. Ook nog. Met de film "Shocking Blue" in de categorie "Beste Camera". Hij heeft, als boezemvriend van Bert van de Bergh, een prachtige sfeerreportage gemaakt van de opening van het Zomerparkfeest 2010. Een ruwe diamant nog. Maar nu al om melancholisch van te worden. Kijk en luister naar Bert, 't Verlange en the Score Jazz Orchestra op youtube. Bert's zegelringen worden close in beeld gebracht. Flesje bronwater. Zijn zware hoornen bril. De beroemde en veelbesproken bakkebaarden. De spanning is voelbaar. Zichtbaar. Op het gezicht van Bert. Op Dominique. Op Bart. Op Geert. Op Rien. Op Stefan. Op Frank. Alles ziet hij. Alles bespiedt hij. Alle details. Dan komt hij op. De gespannen zwaai. De hand naar de microfoon. Die fluwelen touch. Zijn band is er voor hem. Het aanvangsapplaus. Dit was maanden zijn verlangen. Om op het hoofdpodium te staan. Met zoveel mensen. Maar ook een beetje alleen. De bigbandleden zijn gefocust op de muziek om die vol verve te brengen. Dat lukt! Saxen, trompetten, trombones. Heerlijk. Het Julianapark stroomt vol. Er verschijnt een voorzichtige glimlach op het gezicht van iedereen. Ut löp. Het Julianapark stroomt voller en voller. Na de ouverture wordt er gehighfivet, geproost, omhelsd, geïnterviewd, gedronken, nagenoten en gekust. Frans is erop te zien, Johan, Sef, Gijs, Bert's zoon Vince, Ruud, Thijs, Michiel, Daan, Eric, Piet. Iedereen is erbij. Een memorabele Venlose donderdag ergens in augustus. Dankzij Rob Hodselmans.
  • 06-10-2010  - Prijzen uitreiken voor muziek, acrobatiek, theater of andere kunsten is eigenlijk iets geks. Oneigenlijk. Sporters onderling vergelijken kan. Wie is het snelst op de 100 meter of hoe hoog spring je. Maar kunst? Toch valt er iets op. Zoals laatst de uitreiking van de vijftigjarige jubileumeditie van de Edisons in Nederland. Naast het onvolprezen optreden van diva Maxima. Spontaan werden er jonge bandleden smoorverliefd op haar. De jury beloont op die avond Guus Meeuwis als beste mannelijke popartiest en Caro Emerald beste vrouwelijke. Alle records zijn door haar gebroken met het album 'Deleted Scenes From The Cutting Room Floor'. De Volendamse 3J's krijgen de publieksprijs voor hun derde CD 'Dromers en Dwazen'. De prestigieuze Oeuvreprijswinnaar is voor onze Rowwen Hèze. Tim Knol is de beste nieuwkomer. Authentieke performer die alleen met gitaar of met een ronkende band in zijn rug volledig overtuigt en de rumoerigste zaal stil krijgt. Kyteman's Hiphop Orchestra krijgt de Edison voor de beste groep en volgens het juryrapport van blijvende invloed op het Nederlands muzieklandschap met 'The Hermit Sessions'. Wat valt hier op? Wat hebben al deze superartiesten gemeen? Allemaal hebben ze op het Zomerparkfeest gestaan. Dat kan geen toeval zijn. Als je op het Zomerparkfeest staat wordt je Edison winnaar. Zou je haast kunnen verdedigen. Onze programmacommissie heeft fijngevoelige culturele voelsprieten. Dat zegt het ook. Ik weet niet of dat ook betekent dat wij straks Herman Finkers, Kane en zangeres Nynke Laverman gaan programmeren. Het werkt natuurlijk niet andersom.