Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers

Rom blogt

  • 30-04-2011  - Op het Zomerparkfeest hebben we veel fotografen. Heel veel. Soms zelfs teveel. Maar er zijn er een paar waar we een speciale band mee hebben. Omdat ze gewoon goed zijn. Omdat ze zich bescheiden opstellen. Omdat ze meer doen dan alleen voor zichzelf kiekjes maken. Zoiets. Van dit soort fotovrijwilligers hebben we er ook veel. Gelukkig maar. Een ervan heeft ook ons hart gestolen. En heeft onlangs een fotogeniek boek uitgegeven. We leerden hem twee jaar geleden kennen als de fotograaf die vanaf het begin in het Julianapark rondliep. Overal. Met camera. In de meest gekke standjes. Achter een container. Onder de in aanbouw zijnde spiegeltent. Vanuit de heupen. Vanuit de hoogwerker. Laag bij de grond. Bij een vergaderingetje in het gras. Als het spannend is. Of juist relaxt. In het begin keek iedereen nog een beetje vreemd. Later werd duidelijk dat dat ook een Parcaholic was. Hij maakte de plaatjes die je later zo leuk vindt om te hebben. Als herinnering. Voor in het jaarverslag of presentatie. Hij heeft het hele Zomerparkfeest in beeld gebracht. En nu heeft hij een eigen boek. Te koop bij boekhandel Koops. 'Blerick, in de eenentwintigste eeuw'. Ook voor Venlonaren vanuit de stad. Een plaatjesboek met prachtige foto's. Landschappen, architectuur, dieren, close-ups. Iemand met een fotografisch oog. Of zoals hij het zelf noemt, een knipoog. Of beter in het Bleiricks gezegd 'Knipuigske'. Iedereen weet het nu. Ger. Een beetje onze Ger. Ger van der Heijden. Tof boek Ger! In ieder geval tot in augustus. Met camera.
  • 26-04-2011  - Groot nieuws. We zijn genomineerd. Wederom genomineerd. Was het eerst tweemaal voor het IJzeren Podiumdier. Rare naam, maar goed, genomineerd is genomineerd. Nu zijn we genomineerd voor de Nationale Evenementenprijzen 2011. En wel in de categorie Beste Cultureel Regio-Evenement. Als je genomineerd bent dan ben je nog geen eerste. Dat hebben we eerder al gemerkt toen we verslagen werden door Lowlands uit Biddinghuizen en Metropolis uit Rotterdam, in 2010 uitgeroepen tot beste festivalstad van de wereld! De andere festivals in de race zijn 'Kunsten op Straat' uit Overijssel en 'Waterval' uit Zwolle. Daar staat het Zomerparkfeest uit Venlo trots tussen! 'Kunsten op straat' (zie http://www.kunstenopstraat.nl) is verspreid over de provincie in verschillende dorpen en steden. Vanaf begin juni tot eind september. Leuke opzet. Sfeervol ook. Met jongleurs en ook lampenkappen als hoofdact. 'Waterval' (http://www.waterval-vertelfestival.nl) is een internationaal vertelfestival. Dit jaar begin juni. Mooi vormgegeven festivalletje met vertellers en ook muziek. Gezelligheid straalt van de filmpjes op de site af. Als je eens in de buurt bent, moet je erheen. Op 13 mei is de uitreiking in Den Haag. Allemaal duimen. Hou de website en de blogs en de krant en de Omroep en de twitters goed bij. Misschien worden we wel even nationaal nieuws. Sowieso even opletten. Guus berichtte dat er binnenkort nieuws komt wie er op het Zomerparkfeest 2011 komen. Waarschijnlijk om de jury te paaien om ons nu eens als eerste en als beste regio-festival te bekronen. Dat zou een mooie eer zijn voor al die stadsgenoten, sponsoren, Vrienden en vrijwilligers.
  • 20-04-2011  - Ik schrok deze week. Behoorlijk zelfs. Ik lag te lezen in de zon. Stralende zon mag je wel zeggen en ik dommelde ook een beetje weg. Dat mag je gerust weten. Denkend aan vakantie en de hele dag buiten zijn. Zonder jas wegfietsen. Schoenen uit en korte broek aan. Terrasje. Die zonnestralen maken je ook lichtelijk versuft. De warmte als een warme deken over je heen. Het is ook vermoeiend om de krant hoog te houden zodat het in de felle zon nog te lezen is. Dat helpt ook al niet mee. Maar ik zat ineens rechtop toen ik las dat het zo mooi weer blijft. Nou is dat natuurlijk raar dat je daar van schrikt. Het was ook meer van het bericht erna. Dat de zomer, na zo een droog en zonnig voorjaar, vaak erg nat is. Met name in augustus. Ik kreeg ineens weer de kletsnatte beelden van afgelopen Zomerparkfeest op mijn netvlies. Beetje bekomen van de schrik, lig ik weer in de zon. Beetje lezen. Beetje slapen. Maar mijn gedachten zijn nu anders. Helemaal anders. Ik krijg het niet uit mijn hoofd. Vreemd, maar ik wens nu uit de grond van mijn hart dat het ineens bar en boos wordt. Dat het guur en koud en regenachtig stormweer is. Dat ik naar binnen moet vluchten. Slagregens tegen het raam. Thermostaat omhoog. Dubbele deken op bed. Mijn winterjas tevoorschijn halen. Fleece-trui aan. Sokken aan. Lange broek met van die zakken aan de zijkant aan. Deuren dicht. Ondertussen hoor ik op het journaal dat het dit Paasweekend 25 graden zelfs wordt. Hopelijk kunnen we het weer niet voorspellen.
  • 15-04-2011  - Er staat van alles te gebeuren. De komende tijd. Hou het in de gaten. De media. De krant. De Omroep. Je vrienden. De sociale media. Hou je ogen en oren gespitst. Enkele enthousiaste mannen van het Verleidingsteam konden zich niet meer houden. Het verleiden zit hun in het bloed. Tot diep in de aderen. Er komen enkele mooie emotionele spotjes aan. Kijk en luister. Er is de afgelopen maanden sowieso (met twee ss-en zegt Gemma) al weer heel veel gebeurd. Er zijn al veel artiesten geboekt of bijna geboekt. Er worden al stukjes voor het programmaboekje geschreven. De komende weken zullen weer vele puzzelstukjes op haar plaats vallen. De Vrienden staan op scherp. Met allerlei acties. We hebben net de Venloop gehad. Alle vrijwilligers krijgen dit weekend Vriendenkaarten in de bus. Om nog meer potentiele Vrienden, die best Vriend willen worden, nu echt Vriend te maken. Velen willen wel maar hebben een klein zetje nodig. En dat helpt ons weer. De eerstvolgende actie. Medewerkers achter de bar bij PIUM lopen te rennen in het Vriendenshirt. Tijdens de voorstellingen van dans en muziek in het oude SVB gebouw of de Raad van Arbeid bij het Arsenaalplein. Ik heb het hele team ontmoet. Op de borrel. Danser Hans, de danseressen Tammy, Sjanneke, Esther, Irene, Stephanie en Kim. Bassist Wessel, gitaristen Teun, Gies en Bart, drumster Coco, DJ-kastje bespeeld door Wil en zanger Cris. Samen the Men from U.N.C.L.E. Het is een heel bedrijf met licht en geluid door Wim, Daniel, Dennis en Iris, kleding door onze Anouk en productie door onze Ronald, wie anders. En dan hebben we nog de visagistes Anouk, Lottie, Shirley en Floor. Zelfs drie kappers Jerry, Sandra en Lia. Wouter is fotograaf en horeca door Eva en eten via Beppo. Ik weet niet of je weet wat het is, maar er is ook een wire-tap door Juul en Abbey. Een after party met DJ Geert Nellen. Dus PIUM danst op muziek van the Men from U.N.C.L.E. De algehele regie ligt als vanouds bij Grace. Al meer dan tien jaar. Het belooft een aantal mooie voorstellingen te worden in een lege open ruimte. Je vraagt je af waarom het poppodium hier niet in gevestigd is. Maar goed. Alsof er niets gebeurt op een doordeweekse vrijdag in april. Met dank aan perron55 en theater de Garage en vele, vele (facilitaire) sponsoren op www.pium.nl.. Dat is de echte culturele samenwerking die je nodig hebt in de stad.
  • 11-04-2011  - Vorig jaar speelde DeWolff, met dubbel f op het Zomerparkfeest. Het hoofdpodium was 'uitverkocht'. Zoals onze hoofdbuhne uitverkocht kan zijn. Natuurlijk kan er altijd wel iemand bij, maar toch. Jonge jongens van onder de twintig on stage en op de houten planken voor het podium jong maar vooral ook oud. Genietend van de jaren zeventig-tachtig sound. Vorige week ook in perron55. Weer uitverkocht. En weer dezelfde leeftijdsverhoudingen. DeWolff werd op ons festival toen aangekondigd door Odile Wolfs, met een f. Hilarisch natuurlijk. 'What's in a name'?. Dat vond ze zelf ook. Een van die kleine aardigheidjes die het Zomerparkfeest zo kenmerkt. Maar wie zat er in het publiek afgelopen vrijdag. Juist. Wolfgang, met een f. Ook dat is hilarisch. Wolfgang is ook fan van DeWolff. Natuurlijk. 'That's in the name'. DeWolff spelen straks zelfs op het grote Sziget. Dit jaar op 8 t/m 15 augustus in Boedapest. Precies gelijk met het Zomerparkfeest. Dit jaar van 11 t/m 14 augustus. Die informatie over Sziget hoorde Wolfgang op de televisie. In het 'Uur van de Wolf', met een f. Hoe kan het ook anders. Zijn favoriete programma. Natuurlijk. Logisch. Ik sprak hem gisteren op het terrasje van Take Five. Op de achtergrond speelde een jazzy bandje met bas, drums en gitaar. Hij zat weer vol ideeen over Franse en Waalse bandjes. Dat is zijn specialiteit. Franstalig en toch hip. Hij spreekt zelf ook vloeiend Frans. Dat zou je eigenlijk niet zeggen. Wolfgang is een oer-duitse naam. Met een f en twee g's. Maar 'What's in a name'?
  • 02-04-2011  - Vandaag is het Picknick der Gebroken Harten. Vierentwintig graden in de zon. Ruim vier maanden eerder dan gepland. Eigenlijk hebben we de Picknick op dertien augustus, maar het Julianapark is al helemaal geadopteerd door de Bourgondische Venlonaren. Ik moest nog wat stukken schrijven voor het Zomerparkfeest, maar ook ik zit in de tuin. Met de laptop op schoot. In het park zag je kleedjes op het gras. Groepjes met een flesje wijn. Kletsen. Genieten van de zon. Vrienden van het Julianapark. Net zoals straks. Hopelijk. Ook actieve voetballertjes. Maar vooral veel luieren. Het lijkt al wel Zomerparkfeest. Maar dan zonder podia. Zonder muziek. Hopelijk hebben we straks weer zo een zaterdagmiddag. Vanaf twee uur. Met heel veel regionale bandjes op het Vriendenpodium. Spelend. Rockend. De Picknick is een idee van Sef. Geniaal. Zoals er nog meer geweldige vondsten uit zijn koker zijn gekomen. Een oase van anders. Een plekje voor jezelf. Een beetje ongewoon recalcitrant. Tegen alle conventionele festivalregels in. Lekker een flesje aangebroken rode wijn en wat stokbrood meenemen. Niet eens binnensmokkelen. De beveiligers laten je gewoon door. En dan lekker met wat vrienden kletsen, bijpraten na de vakantie, moppen tappen, vriendschappen intensiveren, elkaar knuffelen, biertje drinken, high fiven. In het begin waren het vooral de eerste Vrienden van het Zomerparkfeest die daar zaten. Of lagen. Nu nog steeds. Het Vriendenpodium is er letterlijk naar genoemd. Daar hebben Sef en ik ons nog sterk voor gemaakt. Dat is het plekje van de Vrienden. En dat is nog steeds zo. Daar hebben we ook onze Vriendenavonden voordat het feest begint. Misschien moeten we dan ook maar weer lekker gaan liggen. Met een flesje wijn. Met wat stokbrood of een homp Turks brood. Een soort sleep-in. Een beetje spelen. Een beetje drinken. Weer genieten. Net zoals ongeveer vier maanden eerder op twee april tweeduizendelf. Die memorabele zaterdag in het voorjaar.