Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers

Rom blogt

  • 30-05-2014  - Decennium speelt op het Zomerparkfeest. Ja dûh. Dat was in de jaren zeventig ook al. Maar op hun veertigste verjaardag weer. Dat maakt het toch bijzonder. Decennium heeft aan de wieg gestaan van het Zomerparkfeest en het Zomerstraatfeest, de voorloper van het Zomerparkfeest. Zij hadden namelijk een prima installatie van ettelijke duizenden guldens en die werd beschikbaar gesteld aan de eerste edities. Daarmee hebben zij een belangrijke rol gespeeld in de beginjaren en de ontwikkeling van het festival. Helden dus! Ze waren al een begrip ver voordat wij het licht zagen. In 1971 in Venlo opgericht en in 1974 brachten zij ‘Songs of the Sad Times’ uit. Deze plaat deed het landelijk heel goed, gewoon omdat het kwaliteitsnummers waren. Het is ook de allereerste Limburgse rock-LP ooit! Wie nog een originele uitgave op vinyl heeft, kan er maar beter zuinig op zijn, want het zijn heuse collectors-items.  Vanwege het veertigjarig jubileum wordt het album integraal live gespeeld! In de Circus op zondagmiddag. Rocken op nummers die je nog steeds kent of binnenkort via je prefrontale cortex uit je langetermijngeheugen in je werkgeheugen over gaat zetten. Venlose Westcoast rockband geïnspireerd op Grateful Dead en Steve Miller, maar echt Venloos met onder andere de vier broertjes Koster, Niels, Pieter, Karel en Koos en Herm en Hay. Genieten dus. Een speciale aanrader voor alle vijftigers en zestigers en zeventigers en tachtigers en negentigers. Maar ook voor de veertigers en zeker diegenen die zondag 17 augustus ook toevallig ook veertig jaar zijn. Overigens zijn nog jongeren ook welkom, zeker zij die bijvoorbeeld van DeWolff kunnen genieten.



    Preview van Decennium:

     

  • 24-05-2014  -

    Zo mag je de super hit Marina uit 1958 zonder enige twijfel wel noemen. Rocco was achttien jaar toen hij het zoete liedje schreef en straks op zondagmiddag 17 augustus op het hoofdpodium zeker zal zingen. De Italiaans-Vlaamse zanger is dan toevallig net één dag 76 jaar. Ook toevallig dus.
    Ik zie het al voor me dat we met z’n allen in de zomerzon Marina luidkeels meezingen. Niet alleen Marina, maar ook Buona Notte Bambino, Zomersproetjes en Buona Sera. Trouwens. Niet het verwachte Manuela werd een hit, maar het haastig geschreven liedje voor de B-kant van zijn eerste 45-toerenplaatje werd wereldwijd miljoenen keren verkocht. Ook al toevallig.
    Granata’s levensloop hangt trouwens van toevalligheden aan elkaar en goed te zien in de film over Rocco
    CityCinema draait tegen die tijd deze biografische film. Dan kunnen we in de stemming komen. Hijzelf speelt er een gastrol als instrumentenverkoper. Rocco’s vader besluit vanuit het zonnige Calabrië in Italië te verhuizen naar het koude, natte en troosteloze Vlaanderen om in de Belgische kolenmijnen te gaan werken. Weinig gastvrijheid is er voor het gastarbeidersgezin. Vader zwoegt in de mijnen en moeder verdient wat bij met wassen en strijken en Rocco droomt muzikale dromen. Het begin van een gigantische muzikale carrière die nu in het najaar aan het eind loopt.
    Nog sterker. Het optreden op die zondagmiddag wordt een van zijn laatste optredens. Laten we samen met deze sympathieke chansonnier in het park zijn mooiste liedjes zingen. Ik doe ook een oproep aan alle Marina's om zich aan te melden om straks dichtbij deze heer mee te zingen. Dan zindert het zondagmiddag alweer in Julianapark.


    Rocco Granata, straks op het Zomerparkfeest! Meezingen in het park met deze heer!
    Foto: Hollandse Hoogte

  • 17-05-2014  -

    Dan denk je dat je met je 38e editie van het Zomerparkfeest wat voorstelt. Nou, vergeleken met het Akkermansgilde met zijn 420 jarig bestaan verbleken we hopeloos. En hun prachtige clubhuis aan de Louisenburgweg kun je wel Venlo’s “Best kept secret” noemen. We zijn er met alle commissies gaan schieten.
    Eerst werden we op de foto geschoten door Egon van Zebra Fotostudio's en daarna hebben we zelf geschoten op de grote en de kleine bölkes. Nooit geweten dat schieten zo verbroedert! Na een paar spannende ronden waren Mieke, Marly, Cecile en Elke de Koninginnen van de avond en Joost, Kees en Paul de Koningen. We zijn hiermee officieus opgenomen in het nieuwe Gilde der Festivalorganisatoren.
    In vroegere eeuwen waren alle handwerkslieden zoals timmerlieden, slagers, wolwevers, verenigd in Gilden en waren de “Akkermannen” of boeren opgenomen in het Gilde der Akkermannen. Zij woonden buiten de stadsmuren en om zich te weren tegen rondtrekkende roverbendes genoten zij bescherming van de Magistraat van de stad. Zij moesten in ruil daarvoor hand en spandiensten verlenen. Met paard en kar regelden ze het stadsvervoer, ze plaatsten het Galgeraam als een misdadiger ter dood was veroordeeld en ze moesten een deel van de oogst van hun akkers afgeven.
    Wij kennen het Akkermansgilde nu van de stadsreuzen Fluas en zijn vrouw die af en toe door de stad Venlo lopen. Jaarlijks is er een Koningsfeest met alle tradities en feestelijkheden er om heen. Het Gilde gaat dan de regerende Koning “ten zijnen huijze” afhalen en trekt met Fluas en Guntrud naar het stadhuis om de jaarlijkse schatting te betalen en krijgt de Koning de zilveren kroon en staf. Op het schietterrein treedt de Koning af en wordt op de houten vogel geschoten tot er een nieuwe Koning bekend is. Dit jaar is dat in het weekend van 14 juni op het schietterrein op de Groote Heide. Eerst het Koningsvogelschieten en op zondagmiddag voor een ieder die dat wil. En we hebben het zelf ervaren. Schieten verbroedert! 


    Flujas en Guntrud

  • 10-05-2014  -

    Er is een nieuwe stichting in het leven geroepen. Afgelopen vrijdagmiddag heeft meester Raymond Martens, notaris bij Rivierdael Notarissen, met ae, de statuten hardop voorgelezen. Pro deo heeft Raymond hemzelf en zijn collega’s ingeschakeld om dit snel voor elkaar te krijgen.
    Tof! Want maandag wordt de opdracht aan Enexis gegeven. Daarvoor heeft ook de gemeente Venlo, in de personen van Bata, Fred, Paul en Hans hard gewerkt en op tijd de koppen bij elkaar gestoken om het goed voorbereid mogelijk te maken. De nieuwe entiteit heet Stichting Parkpower. Genoemd naar de enthousiaste groet die trouwe Parcoholics uitroepen in het park als ze elkaar zien of afscheid nemen. Nu heeft deze groet een extra dimensie gekregen om elkaar nog meer energie toe te wensen.
    Deze gloednieuwe stichting Parkpower beheert het energiekastje wat in het Julianapark geplaatst gaat worden voor groene stroom. Deze trafo is de verdeelkast vanaf de elektriciteitscentrale via dikke kabels naar het park en dan door naar het hoofdpodium, Carrousel en Circus en alles wat daartussenin staat. Straks in 2015 kunnen alle evenementen in het park gebruik maken van deze duurzame stroom. Venloop, Lekker Venlo, Stereo Sunday. Want de aanleg duurt zo’n veertien weken. Dus net op tijd voor het Zomerparkfeest van 14-15-16-17 augustus. Over zo’n drie maanden dus.
    Geen diesel ronkende aggregaten meer. Behalve nog voor het Vriendenpodium en de cateraars. Straks is het de stekker erin en draaien maar. ’s Nachts stilte in het park en nauwelijks uitstoot. De mannen van het “Stromend Water”, het gespecialiseerde team voor de stroom en water voorziening, hebben de definitieve plaats bepaald. Gelouterd met kennis van zaken en in samenwerking met Dirkx Electronics. Weer een huzarenstukje voor elkaar en het festival moet nog beginnen!

     
    Het voorlopige logo van Stichting Parkpower.

  • 01-05-2014  -

    Perron is niet meer, leve Grenswerk. Het is lang wachten tussen de historie van het ene potdichte podium naar de opening van de spiksplinternieuwe open poptempel. Een interbellum zoals Vincent het figuurlijk noemde. De tijd tussen twee oorlogen. Tot oktober geen pop meer dus. Althans. Tuurlijk zijn er theaters, cafeetjes en festivals die dat gat gaan opvullen. En natuurlijk onder andere Texfree, Zoks en ons Zomerparkfeest festival. Maar we zullen het langwerpige postertje missen. Met de stempel van het Zomerparkfeest. En we zullen het perron 55 stempeltje missen in ons programmaboekje. Maar misschien hebben ze dan al wel Grenswerk stempels. Ik keek onder het schrijven naar DWDD, zoals bijna elke werkdag. Een opvallende Stef Biemans, journalist, is in beeld. Hij reisde tien jaar geleden voor de, met veel moeite veroverde liefde van zijn leven, af naar Nicaragua. Trouwt en zit dan tussen de zwoele latin-lovers als nuchtere oer-Hollandse kaaskop. Zijn ervaringen vormen de basis voor de 5-delige tv-serie ‘Amor met een Snor’, een zoektocht naar de echte Latijns-Amerikaanse liefde. Wat moet je met jaloezie als broodnodig onderdeel van een relatie en met onwaarschijnlijk (bij)geloof. Wat doe je dan? Dan zet je een tattoo! Tuurlijk. Was ik zelf niet opgekomen maar toch. Maar wat schetst mijn verbazing. De tattoo lijkt als twee druppels water op het logo van de Vrienden van het Zomerparkfeest, waarvan ik, via Josje, eens een tijdelijke tattoo op mijn kuit heb gehad. Stef heeft me op een idee gebracht. Je moet wat in de tussentijd.


    Stef's tattoo voor zijn liefde Audrey